Het ‘betuttel me niet’ register

Column Ad Nederlof, Founder VANAD Group

Staatssecretaris Heemskerk (PvdA) van Economische Zaken stelt dat er een wettelijk verplicht ‘bel me niet register’ nodig is om de irritatie door telemarketing bij de consument weg te nemen. Deze uitspraak is op zijn zachts gezegd vreemd, want er is al lang een goed werkend ‘bel me niet register’. “If it isn’t broke, don’t fix it!”

Het Infofilter () is het register dat ik bedoel. Het is een initiatief van diverse brancheorganisaties om tot zelfregulering te komen. Infofilter wordt volledig door deze organisaties gefinancierd. Consumenten die niet lastig gevallen willen worden, kunnen dat aangeven bij Infofilter.

Bij Infofilter zijn er al 1.832.000 blokkades geregistreerd, waarvan 743.000 blokkades voor telemarketing. Klantgerichte organisaties die consumenten telefonisch willen benaderen, verwijderen de consumenten die bij Infofilter geregistreerd staan uit hun belbestanden. Wat is er nu mooier dan een probleem oplossen zonder inmenging van de ‘politiek’?

Inderdaad, nog niet alle organisaties die consumenten telefonisch benaderen raadplegen eerst Infofilter. Net zo min als dat alle automobilisten zich aan de maximumsnelheid houden, hoewel dat toch ook bij wet verplicht is. Natuurlijk is het vervelend als je dan tóch gebeld wordt, zeker tijdens het eten of het 8-uur Journaal. Het is overigens net zo vervelend als je schoonmoeder dan belt, of je baas die wil horen hoe de meeting geweest is terwijl je net je eerste hap neemt. Een aantal organisaties neemt klantirritatie helaas op de koop toe. Zij redeneren vanuit de ‘cash is king’ gedachte in plaats van de Koning Klant filosofie.

Ik heb altijd geleerd dat je voor elk plan moet kunnen aantonen dat er sprake is van een ernstig probleem en dat het effectief is. Waarom een wettelijk geregeld ‘bel me niet register’ beter zou werken dan het Infofilter is echter volstrekt onduidelijk.

In de VS is het ‘bel me niet register’ ondergebracht bij de overheid. Een kleine 80% van de Amerikaanse volwassenen is ingeschreven in dit register. Zo’n 18% zegt sinds hun aanmelding helemaal geen telefoontjes van telemarketingbedrijven meer te ontvangen, 61% stelt veel minder dan voorheen te worden gebeld. Zes procent merkt echter geen verschil sinds hun aanmelding (bron: MOA). En dat terwijl daar boetes worden uitgedeeld tot enkele honderdduizenden dollars, aangezien ‘consumentenirritatie’ een misdaad is in de VS. Ons Infofilter presteert stukken beter, daarvan ben ik overtuigd. Dus waarom is ander systeem nodig?

Het ministerie van Economische Zaken ontpopt zich als het ministerie van Burgerbetutteling. Denkt de staatssecretaris nu echt dat de mondige burger niet tegen een telemarketeer durft te zeggen dat het telefoontje ongelegen komt of ongewenst is?

Ik pleit daarom voor een ‘betuttel me niet register’. De staatssecretaris zou een uitstekend werkend zelfregulerend initiatief als Infofilter veel beter moet ondersteunen. Als hij stelt dat het onbekend is met ‘slechts’ 1,8 miljoen blokkades kan hij daar wat aan doen via bijvoorbeeld Postbus 51.

Voor 30 seconden ‘irritatie’ per week komt er een aparte afdeling op een ministerie en wordt er een blik ambtenaren opengetrokken, inclusief structuurnota's, voortgangsonderzoek etc. En wie betaalt dat? U raadt het al; de belastingbetaler, diezelfde burger dus.

Infofilter is een uitstekend voorbeeld van zelfregulering. Tel je zegeningen Heemskerk! Kost niets, werkt prima. Propagandeer het.

Deze column verscheen in Outsource Magazine nr. 4 - 2007.